..เพราะทุกอย่างไม่จีรัง
ตัณหา ราคะ โทสะ ความรัก ... ฯลฯ
สิ่งที่เข้ามาในชีวิต เมื่อคุ้นเคย และ ชินกับมัน ก็มักจะยากที่จะลืมเวลาที่หายไป
ทุกข์ ท้อ...และโหยหาถึงมันเวลาขาดมันไป
ปุจฉา - เราทำยังไงล่ะ
วิสัชนา - ก็ให้มันพอดีๆสิ
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับความพอดี ความสมดุล ถ้าเราทำทุกอย่างให้สมดุลได้ก็ไม่มีปัญหา
ไม่ดีเกินไป ไม่เลวเกินไป ไม่ไปสร้างความลำบากให้คนอื่น และไม่ต้องไปทำตัวให้เป็นซุเปอร์แมนที่สามารถทำทุกอย่างให้ทุกคนได้
น้่ิอยๆ แต่ พอดี
ทานข้าวคำใหญ่ไปก็เคี้ยวลำบาก เล็กไปก็ไม่สนุก
พอดีคำ ดีที่สุด
ลืมตาเปิดโลกกว้าง แล้วมองมันในมุมกว้างๆ นะ
back in the days, we used to think dressing up with a bunch of this so-called "gears" would be real cool.
baggy jeans. big chains that "rep" who we are. big ass white tee. ...u kno, like a dope boy in the corner of the street trying to make a livin ("fuck u, nigga, i got kids to feed" - a baby referred on Dave Chappelle's 'Killin 'Em Softly').
the dude that still thinks real baggy shit is cool...the award goes to...
soulja boy tell'em - yeh u go 'head and tell 'em ________ (fill in the blank).
keep ur swag on, people. but dont front. like army; be all u can be. but my 2 cents tho, the time u G'd up with ur baggy shit is over.
ever heard of less is more?
stay minimal, but functional...and that applies to every aspect in life.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น